Sitomegalovirüs
Cytomegalovirus · CMV · Human Herpesvirus 5 (HHV-5)
Bağışıklığı baskılanmış konakta fırsatçı enfeksiyon, konjenital CMV ve transplant alıcısında profilaksi/preemptif tedavi. EKMUD 2020, ECIL ve ASHP/IDSA/SIDP 2024 kılavuzları esas alınarak.
Giriş & Etiyoloji
- Sitomegalovirüs (CMV); Herpesviridae ailesinden, Betaherpesvirinae alt ailesinden Human Herpesvirus 5 (HHV-5)
- "Cytomegalovirus" adı, enfekte hücrelerde görülen karakteristik büyük çekirdekli dev hücrelerden (cytomegaly) gelmektedir
- 1904 — Ribbert, böbrekte büyük çekirdekli hücreleri ilk kez tanımladı; "Protozoa enfeksiyonu" sanıldı
- 1956 — Smith ve Weller, virüsü bağımsız olarak kültürde izole etti; viral etiyoloji kanıtlandı
- Tüm dünyada yaygın; seropozitiflik gelişmiş ülkelerde %40–70, gelişmekte olan ülkelerde %80–100
- Türkiye'de erişkin seropozitifliği %95'in üzerinde
- Sağlıklı konakta hafif/asemptomatik primer enfeksiyon; yaşam boyu latent kalır; bağışıklık baskılanmasında reaktive olur
- Çift sarmallı DNA virüsü; en büyük insan herpesvirüsü (~235 kb genome, ~230 protein kodlar)
- Zarflı, ikozahedral kapsidli; 150–200 nm çapında
- Latent rezervuar: monositler, dendritik hücre öncülleri, CD34+ progenitörler
- Reaktivasyon: bağışıklık baskılanması, inflamasyon, allograft stimülasyonu → TNF-α ve diğer sitokinler viral promoterleri aktive eder
- Hücre kültüründe sitopatik etki: dev hücreler, intranükleer "baykuş gözü" inklüzyon cisimciği
- Geniş hücre tropizmi: epitel, endotel, düz kas, fibroblast, makrofaj, nöronlar
CMV, primer enfeksiyon sonrası miyeloid seri öncüllerinde latent kalır. Bu hücreler dolaşıma geçip doku makrofajlarına farklılaşırken latent genler aktive olabilir. Transplant sonrası donörden alıcıya latent CMV transferi önemli bir enfeksiyon kaynağıdır — bu nedenle D+/R− seroloji en yüksek risk grubunu oluşturur.
Epidemiyoloji & Risk Grupları
| Yol | Kaynak | Risk Grubu |
|---|---|---|
| Yakın temas | Tükürük, idrar, gözyaşı, cinsel sekresyonlar | Çocuklar, kreş personeli, cinsel temas |
| Cinsel yol | Semen, servikal sekresyon | Genç erişkinler, çok eşli bireyler |
| Anne-çocuk | Plasenta (konjenital), anne sütü, doğum kanalı | Fetüs, yenidoğan |
| Transfüzyon | CMV-pozitif lökositler | İmmünokompromize, prematüre |
| Transplantasyon | Donör organ/kemik iliği | SOT ve HKHT alıcıları |
D+/R− kombinasyonu en yüksek risk (%50–70 profilaksisiz). Akciğer ve ince bağırsak transplantı en riskli organlar. CMV hastalığı graft kaybı ve ölüm riskini artırır.
Allojeneik HKHT'de CMV reaktivasyonu %40–70. Graft-versus-host hastalığı (GvHH) ve T-hücre baskılanması reaktivasyon riskini potansiyalize eder.
CD4 <50/mm³'de CMV retiniti, kolit, özofajit, ensefalit. ART öncesi dönemde %30 AIDS hastasında CMV retiniti gelişirdi; günümüzde ART ile dramatik azalma.
En sık konjenital viral enfeksiyon; canlı doğumların ~%0.5–1'i. Semptomatik olgularda işitme kaybı, nörogelişimsel bozukluk, koryoretinit. Primer maternal enfeksiyonda fetüs riski daha yüksek.
SOT'ta serolojik risk sınıflaması: D+/R− = en yüksek risk (primer enfeksiyon); D±/R+ = orta risk (reaktivasyon/süperenfeksiyon); D−/R− = düşük risk (de novo enfeksiyon nadirdir). Bu sınıflama profilaksi strateji seçimini belirler.
Patogenez
- Primer enfeksiyon: Mukozal veya hematojen yolla giriş → lokal replikasyon → viremi → tüm organlara yayılım
- Bağışıklık yanıtı: NK hücreler erken kontrolde kritik; CMV'ye özgü CD8+ T hücreleri viral yükü baskılar ve latens sağlar
- Latens: Viral replikasyon durur; latent gen ekspresyonu (UL138, LUNA) devam eder; viral DNA miyeloid progenitörlerde kalır
- Reaktivasyon tetikleyicileri: İmmünosupresyon (kortikosteroid, takrolimus, mikofenolat), allograft inflamasyonu, sepsis, TNF-α artışı
- İmmün kaçış mekanizmaları: MHC-I downregülasyonu (US2, US3, US6, US11), NK hücre ligandlarının manipülasyonu, IL-10 benzeri viral protein (cmvIL-10)
- Dolaylı etki (indirect effects): CMV enfeksiyonu graft reddini, fırsatçı süperenfeksiyonları (invazif aspergilloz, PCP) ve EBV-ilişkili PTLD riskini artırır
Direkt etki: CMV pnömonisi, retiniti, koliti, ensefaliti
İndirekt etki: Allografte karşı immünmodülasyon → graft disfonksiyonu, artmış bant reddavosit, ateroskleroz hızlanması (kalp transplantı). CMV reaktivasyonu aynı zamanda diğer fırsatçı enfeksiyonlar (invazif mantar, PCP, HHV-6) için zemin hazırlar.
Klinik Tablolar
- Primer enfeksiyon: Çoğunlukla asemptomatik; %10–15'de heterofil-negatif mononükleoz sendromu (ateş, halsizlik, farenjit, lenfadenopati, lenfositoz)
- EBV mononükleozundan farkı: farenjit ve LAP daha az belirgin; heterofil antikor negatif; ateş daha uzun sürebilir
- Nadir komplikasyonlar: Guillain-Barré, miyokardit, hepatit, trombositopeni
- Gebelikte primer enfeksiyon → konjenital CMV riski (%30–40 vertikal geçiş)
İBH + CMV koliti ayırıcı tanı: Steroid/biyolojik tedavi alan İBH hastasında hastalık alevlenmesi ile CMV kolit örtüşebilir. Endoskopik biyopside CMV inklüzyon cisimcikleri veya immünohistokimya (IHC) + CMV-PCR kombinasyonu ile tanı konulur. Her ikisi birlikte bulunabilir.
Tanı
| Yöntem | Örnek / Kullanım | Özellik |
|---|---|---|
| Kan CMV-PCR (Nicel) | Tam kan veya plazma (EDTA) | Viral yük izlemi; standart birim IU/mL. Tedavi yanıtı ve preemptif strateji takibinde temel test. Eşik değer kuruma göre değişir — standardizasyon için WHO NIBSC referans standardı kullanılmalı. |
| Doku/BAL CMV-PCR | BAL, biyopsi, BOS, idrar | Organ tutulumunun doğrulanması için. BAL CMV-PCR pozitifliği tek başına pnömoniyi kanıtlamaz — klinik + histoloji ile değerlendirilir. |
| Histopatoloji + IHC | Doku biyopsisi (GIS, akciğer, karaciğer) | Hematoksilen-eozin: "baykuş gözü" intranükleer inklüzyon cisimciği. IHC daha duyarlı. Organ hastalığının kesin tanısı. |
| Antijenaemi (pp65) | Periferik kan lökositleri | Eski yöntem; nötropenik hastalarda güvenilirliği azalır. PCR ile büyük ölçüde yerini kaybetti. |
| Kültür | Kan, idrar, BAL, biyopsi | Yavaş (2–4 hafta); shell-vial kültür daha hızlı. Rutin tanıda kullanımı sınırlı; antiviral direnç araştırmasında değerli. |
| CMV Seroloji (IgG/IgM) | Serum | Transplant öncesi donör/alıcı serostatus belirleme. Akut tanıda kısıtlı: immünokompromize hastada IgM yanıtı yetersiz olabilir. |
| CMV-özgü T-hücre yanıtı (QuantiFERON-CMV, ELISPOT) | Tam kan | Hücresel bağışıklığı değerlendirir; kimin profilaksi veya preemptif tedaviye ihtiyaç duyacağını öngörmeye yardımcı. Klinik rutinde kullanımı yaygınlaşmakta. |
- Tedaviye rağmen viral yük artışı veya duraksama → Genotipik direnç testi (UL97 kinaz ve UL54 polimeraz geni sekanslaması)
- UL97 mutasyonları: Gansiklovire direnç (M460V/I, A594V, L595S, C607Y vs.); valgansiklovir ve gansikloviri etkiler; foskarnet ve sidofovir genellikle aktif
- UL54 mutasyonları: Polimeraz direnci; çoklu direnç — tüm ajanlara çapraz direnç mümkün
- Maribavir: UL97 kinazı inhibe eder ancak gansiklovir direnci olan UL97 mutasyonlarında etkisiz olabilir (bağlanma bölgesi farklı)
Kan CMV-PCR için "cut-off" değerler laboratuvardan laboratuvara önemli ölçüde farklılık gösterir. Bu nedenle klinik kararlar tek bir mutlak değer yerine seri ölçümler ve viral yük kinetiği temelinde verilmeli. ASHP/IDSA/SIDP 2024 kılavuzu, kurumun kendi eşik değerini belirlemesini önermektedir.
Tedavi (ASHP/IDSA/SIDP 2024 · EKMUD 2020)
| Ajan | Etki Mekanizması | Kullanım / Notlar |
|---|---|---|
| Gansiklovir (IV) | UL97 kinaz fosforilasyonu → DNA polimeraz inhibisyonu | Ağır/organ tutulumlu CMV hastalığı birinci seçenek. Nötropeni ve trombositopeni başlıca toksisite. |
| Valgansiklovir (PO) | Gansiklovir ön ilacı; oral biyoyararlanım %60 | CMV sendromu ve hafif/orta organ hastalığında IV gansiklovire eşdeğer etkinlik. SOT profilaksi/preemptif tedavide standart. Renal doz ayarı şart. |
| Foskarnet (IV) | Doğrudan DNA polimeraz inhibisyonu (UL54); fosforilasyon gerektirmez | Gansiklovir/valgansiklovire dirençli CMV; UL97 mutasyonlarında etkin. Nefrotoksisite, elektrolit bozuklukları (Ca, Mg, K, P). İV hidrasyon zorunlu. |
| Sidofovir (IV) | Nükleotit analoğu; fosforilasyon gerektirmez | Haftalık dozlama; ciddi nefrotoksisite (probenesid + serum fizyolojik ile hafifletilir). Gansiklovir UL97 direncinde etkin; UL54 mutasyonunda çapraz direnç. |
| Letermovir (PO/IV) | CMV terminaz kompleksi inhibitörü; DNA paketlenmesini bozar | HKHT'de CMV profilaksisi (Bölüm 7). Gansiklovir ile çapraz direnç yok. GIS tolere sorunu az; kemik iliği toksisitesi yok. Siklosporin/takrolimus etkileşimi (doz ayarı gerekir). |
| Maribavir (PO) | UL97 kinaz inhibisyonu; viral DNA replikasyonu ve kapsid paketlenmesini bozar | Dirençli/refrakter CMV tedavisinde onaylı (SOT ve HKHT). Gansiklovir, foskarnet, sidofovire üstün tolerans. Disgözi (tat değişikliği) sık yan etki. UL97 M460 ve diğer mutasyonlarda etkinlik değişken. |
| Klinik Tablo | Birinci Seçenek | Süre / Not |
|---|---|---|
| CMV Sendromu (hafif) | Valgansiklovir 900 mg PO 2×1 | Viral yük negatifleşene kadar + 1–2 hafta daha (genellikle 2–3 hafta) |
| CMV Pnömonisi — SOT | Gansiklovir 5 mg/kg IV q12h → viral yük düşünce valgansiklovir PO | Toplam 3–6 hafta; IVIG eklenmesi tartışmalı |
| CMV Pnömonisi — HKHT | Gansiklovir 5 mg/kg IV q12h + IVIG (500 mg/kg günaşırı × 10 doz) | 3 hafta IV sonra PO geçiş; yüksek CFR nedeniyle IVIG eklenmesi önerilir |
| CMV Retiniti (HIV) | Valgansiklovir 900 mg 2×1 PO; vitreusa gansiklovir implant veya intravitreal injeksiyon | İndüksiyon 21 gün → idame; ART ile CD4 >100 sürdürülürse idame kesilebilir |
| CMV GIS Hastalığı | Gansiklovir IV veya valgansiklovir PO (emilim sorunu yoksa) | 3–6 hafta; endoskopik iyileşme takibi |
| CMV Ensefaliti/Poliradikülopati | Gansiklovir 5 mg/kg IV q12h + Foskarnet 60 mg/kg q8h (kombinasyon) | Ağır nörolojik tutulumda kombinasyon; uzun süreli idame gerekebilir |
| Konjenital CMV (semptomatik) | Valgansiklovir 16 mg/kg/doz PO 2×1 | 6 ay; işitme kaybı ve nörogelişimsel sonuçları iyileştirir (CASG 109 çalışması) |
| Dirençli/Refrakter CMV | Maribavir 400 mg PO 2×1 (SOLSTICE çalışması) | Gansiklovir/valgansiklovir/foskarnet/sidofovir başarısızlığında; 8 hafta |
CMV tedavisinin olmazsa olmaz bileşeni, mümkün olan durumlarda immünosupresyonu azaltmaktır. Mikofenolat mofetilin doz azaltımı veya kesilmesi, kortikosteroid dozunun düşürülmesi viral klirensi hızlandırır. SOT'ta graft reddi riski ile viral baskı arasındaki denge bireysel olarak değerlendirilmelidir.
Renal doz ayarı zorunlu: Valgansiklovir ve gansiklovir böbrekten atılır; CrCl'ye göre doz ayarı yapılmazsa ciddi nötropeni ve trombositopeni gelişir. Foskarnet kullanımında renal toksisite önlemek için bolus IV serum fizyolojik (1 L) her infüzyon öncesi uygulanmalıdır.
Profilaksi & Preemptif Tedavi
| Profilaksi | Preemptif Tedavi | |
|---|---|---|
| Tanım | Tüm yüksek riskli hastalarda transplant sonrası süre bazlı antiviral verilmesi | Periyodik CMV-PCR izlemi; eşik değer aşılınca tedavi başlanması |
| Avantaj | CMV hastalığını ve geç başlangıçlı CMV'yi azaltır; indirekt etkileri önler | Antiviral maruziyeti azaltır; maliyet düşük; dirençli CMV riski az |
| Dezavantaj | Geç başlangıçlı CMV; ilaç toksisitesi; maliyet; direnç gelişimi | Yoğun laboratuvar izlemi gerekli; breakthrough CMV riski |
| Tercih edilen | SOT (özellikle D+/R−, akciğer/ince bağırsak tx) | HKHT (letermovir profilaksisi ile birlikte); SOT D+/R+ bazı merkezlerde |
- D+/R− (en yüksek risk): Valgansiklovir 900 mg/gün PO — akciğer: 12 ay, diğer solid organ: 3–6 ay
- D+/R+ veya D−/R+: Valgansiklovir 900 mg/gün PO — 3 ay (bazı merkezlerde preemptif strateji)
- Renal doz ayarı zorunlu; GFR takibi
- Profilaksi bitişinde geç başlangıçlı CMV riski ↑ → ilk 3 ayda CMV-PCR izlemi önerilir
- CMV-seropozitif allojeneik HKHT alıcısı: Letermovir 480 mg/gün PO (veya 240 mg/gün siklosporin ile) — engraftmandan itibaren 100 güne kadar
- Kemik iliği toksisitesi yok; gansiklovire göre belirgin tolerans üstünlüğü
- Letermovir, CMV hastalığı gelişimini ve mortaliteyi azaltır (ACTG A5338/Marty 2017)
- Letermovir profilaksisi biten D100 sonrası CMV reaktivasyonu için CMV-PCR ile preemptif strateji sürdürülür
- Gebelikte primer CMV enfeksiyonu saptanırsa: valasiklovir 8 g/gün PO — fetüs enfeksiyonunu azaltabilir (Leruez-Ville 2021 çalışması); anne adayı ile risk/yarar tartışılmalı
- CMV hiperimmün globülin (HIG) — fetal enfeksiyonu önlemede yetersiz kanıt; CHIP çalışmasında etkisiz
- CMV aşısı: Henüz onaylı aşı yok; mRNA tabanlı aşılar (Moderna) Faz 3 çalışmada
EKMUD 2020 Türkiye önerisi: SOT alıcısında D+/R− ise valgansiklovir 900 mg/gün profilaksi; diğer risk gruplarında merkez deneyimine göre profilaksi veya preemptif strateji seçilebilir. CMV-özgü T-hücre izlemi ile bireyselleştirilmiş strateji giderek yaygınlaşmaktadır.
Konjenital CMV — Özel Bölüm
- Dünya genelinde en sık konjenital viral enfeksiyon: ABD'de yılda ~30.000–40.000 etkilenen doğum; Türkiye için tahmin ~7.000–10.000/yıl
- Maternal primer enfeksiyon: vertikal geçiş %30–40; sekonder (reaktivasyon): %1–2 (ancak seroprevalansın yüksek olduğu toplumlarda bu grup sayıca önemli)
- İlk trimester primer enfeksiyonu → ağır fetüs hasarı riski en yüksek; üçüncü trimesterde geçiş riski artar ancak klinik daha hafif
- İdrar veya tükürük CMV-PCR: İlk 3 haftada alınan örnek konjenital enfeksiyonu kanıtlar (3 haftadan sonra pozitiflik perinatal/postnatal kaynaktan olamaz)
- Kuru kan lekesi (Guthrie kartı) üzerinden retrospektif CMV-PCR: İşitme kaybı olan çocuklarda geriye dönük tanı için değerli
- Kraniyal ultrason/MRI: Periventriküler kalsifikasyon, polimikrogiri, hidrosefali, serebellar hipoplazi
- İşitme testi (ABR): Tüm konjenital CMV olgularında doğumda ve izlemde
- Semptomatik konjenital CMV: Valgansiklovir 16 mg/kg/doz 2×1 PO, 6 ay (CASG 109 çalışması — işitme kaybı ve nörogelişimsel sonuçları iyileştirir)
- Asemptomatik ancak işitme kaybı olan konjenital CMV: Tedavi düşünülebilir — ABD kılavuzlarına göre 6 ay; Türkiye'de EKMUD ve bireysel merkez kararı
- İzlem: 6 ayda bir odyolojik değerlendirme (en az 6 yaşına kadar); nörogelişimsel değerlendirme; göz muayenesi
Türkiye'de yüksek CMV seropozitifliği (%95+) nedeniyle maternal sekonder enfeksiyonlar görece daha sık. Ulusal yenidoğan taraması programı henüz CMV'yi kapsamamakta. İşitme kaybı olan tüm yenidoğanlarda konjenital CMV'nin araştırılması (Guthrie kartı CMV-PCR) erken tanı ve tedavi olanağı sağlar.
Klinik Rehberler
Solid organ transplant alıcısında CMV profilaksi ve tedavisine yönelik güncel kılavuz. Serolojik risk sınıflaması, profilaksi süresi, preemptif strateji, direnç yönetimi ve maribavir kullanımı dahil kapsamlı güncel öneriler. 2013 kılavuzunun yerini alan ana referans.
Tam Metni GörüntüleTürkiye'nin ulusal CMV uzlaşı belgesi. SOT ve HKHT alıcısında tanı algoritmaları, profilaksi ve preemptif tedavi önerileri, Türkiye merkezlerinin klinik deneyimleri esas alınarak hazırlandı.
PDF İndirHematolojik malignite ve HKHT alıcısında CMV yönetimi. Letermovir profilaksisi, preemptif tedavi eşik değerleri, refrakter/dirençli CMV ve maribavir önerileri içeren Avrupa kaynaklı güncel rehber.
Tam Metni GörüntüleHKHT'de letermovir profilaksisinin gansiklovire üstünlüğünü gösteren faz 3 plasebo kontrollü çalışma (ACTG A5338). Letermovirin klinik kullanıma girmesini sağlayan landmark çalışma.
Tam Metni GörüntüleSemptomatik konjenital CMV'de 6 aylık valgansiklovir tedavisinin 6 haftaya üstünlüğünü gösteren landmark randomize çalışma. Nörogelişimsel sonuçları ve işitme kaybını iyileştirdiğini kanıtladı.
Tam Metni GörüntüleRefrakter/dirençli CMV'de maribavirın gansiklovir, foskarnet veya sidofovire kıyasla viral klirenste üstünlüğünü gösteren faz 3 çalışma. FDA onayına zemin hazırlayan temel referans.
Tam Metni GörüntüleŞikâyet: Akut miyeloid lösemi (AML) tanısıyla allojeneik HKHT yapılmış, 44 yaşında erkek hasta, transplant sonrası 45. günde ateş (38.7°C), halsizlik ve hafif öksürük nedeniyle incelendi.
Mevcut durum: CMV-PCR: 18.400 IU/mL (bir hafta önce 1.200 IU/mL idi). Lökosit 2.8 × 10³/µL, nötrofil 1.4 × 10³/µL, trombosit 68.000/µL. Toraks BT: bilateral buzlu cam opasiteleri, belirgin değil. Kreatinin 1.1 mg/dL. GvHH bulgusu yok.
Tedavi başlandı: Valgansiklovir 900 mg PO 2×1 (renal doz normal). 14 günlük tedaviye rağmen PCR: 24.600 IU/mL — viral yük artış eğiliminde.
D+/R+ allojeneik HKHT — reaktivasyon riski yüksek
Bu hastadaki risk faktörleri:- Allojeneik HKHT: Hem donör hem alıcı CMV-seropozitif → alıcıdaki latent virüs reaktive olabilir, donör kaynağı da eklenir
- Letermovir profilaksisi yapılmamış — HKHT sonrası 100 güne kadar önerilirken verilmemiş
- Mikofenolat + siklosporin kombinasyonu: T-hücre baskılanması, CMV-özgü CD8+ yanıtını baskılar
- Nakil sonrası ilk 100 gün: Bağışıklık sisteminin yeniden yapılanma dönemi, en riskli pencere
- Fludarabin içeren kondisyonlama: Derin lenfopeni
- Uygun doz antiviral tedaviye ≥2 hafta rağmen viral yükte ≥%1 log₁₀ azalma olmaması veya yük artışı
- Bu hastada: 1.200 → 18.400 → 24.600 IU/mL — açıkça refrakter seyir
- Genotipik direnç testi: Kandan CMV UL97 ve UL54 gen sekanslaması — UL97 mutasyonu gansiklovir direncini gösterir
- Valgansiklovirin oral emilimini değerlendir: Bulantı, mukozit, GI sorun? Nötropeni varlığında IV gansiklovire geç
- İmmünosupresyon gözden geçir: Mümkünse mikofenolat mofetilin doz azalt/kes
- Organ tutulumu araştır: Klinik + toraks BT bulgularına göre BAL değerlendir
UL97 M460V mutasyonu = Gansiklovir direnci
Tedavi seçenekleri:| Ajan | Etkinlik (M460V) | Dezavantaj |
|---|---|---|
| Foskarnet IV | Etkin (UL97 mutasyonu UL54'ü etkilemez) | Nefrotoksisite; elektrolit bozuklukları; IV hidrasyon zorunlu |
| Sidofovir IV | Etkin (UL97 bağımsız) | Ciddi nefrotoksisite; haftalık doz; probenesid gerekir |
| Maribavir PO | M460V'de değişken — UL97 M460 bölgesi maribavirın bağlanma noktası, seçici direnç bildirimleri var; genotipik analiz şart | Disgözi; UL97 çakışan mutasyonlarda etkinlik azalabilir |
| Letermovir PO/IV | UL97'den bağımsız; terminaz inhibitörü — etkin | Monoterapi olarak tedavi endikasyonu yok (profilaksi için onaylı); kombinasyon verileri sınırlı |
- Klinik: Ateş + dispne/hipoksi
- Radyoloji: Bilateral interstisyel/buzlu cam opasiteleri
- BAL CMV-PCR pozitif VE/VEYA BAL hücre kültüründe CMV üremesi
- Diğer etiyolojilerin dışlanması (PCP, invazif fungal, bakteriyel)
- Gansiklovir 5 mg/kg IV q12h (direnç varsa foskarnet)
- + IVIG 500 mg/kg günaşırı × 10 doz (CMV pnömonisinde IVIG eklenmesi HKHT'ye özgü öneri; SOT'ta rutin değil)
- İmmünosupresyon maksimum azaltım
- Destek: oksijen, mekanik ventilasyon gerekebilir
Evet — letermovir profilaksisi bu hastada büyük olasılıkla CMV reaktivasyonunu önlerdi.
Marty 2017 (NEJM) çalışması kanıtladı ki:- CMV seropozitif allojeneik HKHT alıcısında letermovir plaseboya kıyasla CMV reaktivasyonunu dramatik biçimde azalttı (%38 vs. %61 kontrol)
- CMV hastalığı gelişimi ve toplam mortalite letermovir grubunda belirgin düşük
- Kemik iliği toksisitesi, nefrotoksisite — gansiklovire kıyasla minimal
- CMV-seropozitif allojeneik HKHT: Letermovir 480 mg/gün PO (siklosporin varsa 240 mg/gün) — engraftmandan itibaren D+100'e kadar
- D+100 sonrası: Letermovir kesilir → CMV-PCR ile preemptif strateji (genellikle 2 haftada bir)
- CMV seropozitifliği yok (R−): Letermovir gerekmez; birincil profilaksi CMV-negatif/lökosit filtreli kan ürünleri
- Yüksek risk (GvHH + steroid, geç engraftman): D+100 ötesinde letermovir veya preemptif strateji uzatılabilir