SORULAR - Bursa Enfeksiyon Akademisi

Süper antijen olarak hareket ederek sitokin aşırı salınımına neden olan toksin A) Staphylococcus aureus ekzotoksini'dir. Staphylococcus aureus tarafından üretilen süper antijenler, özellikle toksik şok sendromu toksini (TSST-1) ve enterotoksinler, T hücrelerini nonspesifik olarak aktive eder ve bu da sitokin fırtınası olarak bilinen yoğun bir sitokin salınımına yol açar, bu da toksik şok sendromu gibi ciddi hastalıklara neden olabilir.

Diğer seçenekler:

C) Bacillus anthracis toksini: Antraks hastalığına neden olur, süper antijen değildir.

D) Corynebacterium diphtheriae toksini: Difteri toksini, nörotoksindir ve süper antijen işlevi görmez.

E) Clostridium botulinum toksini: Botulinum toksini bir nörotoksindir, süper antijen değildir.

Enterotoksin üretmeyen mikroorganizma C) Clostridium botulinum'dur.

Clostridium botulinum, botulinum toksini üretir ki bu toksin nörotoksindir ve botulizm hastalığına neden olur, ancak enterotoksin üretmez.

Diğer seçenekler:

B) Escherichia coli: Bazı suşları, özellikle enterotoksijenik E. coli (ETEC), enterotoksin üretir.

D) Bacteroides fragilis: Bazı suşları enterotoksin üretebilir.

E) Clostridium difficile: A ve B toksinleri üretir, bunlar enterotoksin olarak kabul edilir.

Verilen özelliklerle uyumlu olan bakteri B) Shigella spp.'dir:

Diğer seçenekler:

A) Escherichia coli: EMB agarında metalik yeşil koloniler oluşturur, gaz üretir ve genellikle hareketlidir.

C) Salmonella spp.: Gaz üretir ve H2S üretebilir, TSI'da farklı bir görünüm verir.

D) Yersinia spp.: EMB agarında değişken koloni görünümü, bazı türler hareketli olabilir, gaz üretimi farklı olabilir.

E) Enterococcus spp.: EMB agarında büyüme göstermeyebilir, farklı biyokimyasal özelliklere sahiptir.

Oksidaz testi pozitif olan bakteri D) Burkholderia cepacia'dır.

Oksidaz testi, sitokrom oksidaz enzimi üretimi için bir testtir ve bazı gram-negatif bakterilerde pozitif sonuç verir.

Diğer seçeneklerde Oksidaz negatiftir.

Diğer seçenekler:

A) Epstein-Barr virus (Enfeksiyöz mononükleoz) - Atipik lenfositoz klasik bulgudur.

B) Sitomegalovirus (Heterofil negatif mononükleoz) - Atipik lenfositoz görülebilir.

C) HIV (Primer HIV enfeksiyonu) - Akut HIV enfeksiyonunda atipik lenfositoz sıkça görülür.

D) Toxoplasma gondii (Toxoplazmozis) - Özellikle akut enfeksiyonda atipik lenfositoz görülebilir.

B) Tüberkülin negatifliği: İmmün yetmezlik nedeniyle, tüberkülin deri testi (PPD) negatif çıkabilir. HIV pozitif bir hastada geç dönem aktif tüberküloz bulgusu olarak kabul edilmez çünkü immün yetmezlik nedeniyle tüberkülin testinin negatif olması, hastalığın aktif olduğunu doğrudan göstermez; sadece bağışıklık sistemi baskılanmış hastalarda testin güvenilirliğini azaltır.

C) Alt ve orta lob akciğer tutulumu: HIV pozitif hastalarda, pulmoner tüberküloz daha atipik yerleşimlerle (örneğin, alt ve orta loblar) ortaya çıkabilir, bu da geç dönem bulgusu olabilir.

D) Lenfadenopati: Lenfadenopati, hem erken hem de geç dönemde tüberküloz bulgusu olarak görülebilir.

E) Ekstrapulmoner tüberküloz: HIV pozitif hastalarda, özellikle bağışıklık sistemi zayıflamış olduğunda, ekstrapulmoner tüberküloz daha yaygındır ve geç dönem bulgusudur.

Kaposi sarkomu ile ilişkili olan Herpes virus E) HHV-8'dir. Bu virüs, Kaposi sarkomu herpes virusu (KSHV) olarak da bilinir ve Kaposi sarkomu gelişiminde önemli bir rol oynar.

Diğer seçenekler:

A) Gansiklovir: CMV enfeksiyonunun profilaksisi ve tedavisi için yaygın olarak kullanılır.

B) Asiklovir: CMV profilaksisinde daha az etkili olsa da, bazı durumlarda kullanılabilir.

C) Foskarnet: CMV enfeksiyonu için alternatif bir tedavi olarak kullanılır, özellikle gansiklovir direnci durumunda.

E) İmmünoglobulin: CMV hiperimmünoglobulin, özellikle yüksek riskli hastalarda profilaksi için kullanılabilir.

Bu kriterler, Modifiye Duke Kriterleri'ne göre değerlendirilir.

E) Kafa içi kanaması minör bulgu olarak kabul edilmez. Kafa içi kanama, genellikle endokarditin ciddi komplikasyonlarından biridir ve majör bulgu veya komplikasyon olarak değerlendirilebilir, ama minör kriterler arasında yer almaz.

Otitis media veya mastoidit sonrası gelişen beyin apsesi için en uygun antibiyotik tedavi kombinasyonu E) Vankomisin + Metronidazol'dür. Bu kombinasyon genellikle:

Bu kombinasyon, beyin apselerinde görülen polimikrobiyal enfeksiyonları (hem aerobik hem de anaerobik bakterileri) kapsayacak şekilde geniş spektrum sağlar:

A) Vankomisin + Gentamisin: Gentamisin, beyin dokusuna iyi penetrasyon sağlamadığından bu kombinasyon daha az tercih edilir.

B) Penisilin + Metronidazol: Penisilin, özellikle dirençli bakterilerin varlığında yetersiz kalabilir.

C) Metronidazol + 3. kuşak sefalosporin: 3. kuşak sefalosporinler gram negatif bakterilere karşı etkilidir, ancak gram pozitif bakterilere karşı vankomisin kadar güçlü değildir.

D) Azitromisin + Gentamisin: Azitromisin beyin apsesi için yeterli penetrasyon sağlamaz ve gentamisin beyin dokusuna iyi geçmez.

Bu nedenle, beyin apsesi tedavisinde vankomisin ve metronidazol kombinasyonu en uygun seçenektir. Ancak, her durumda kesin tedavi, kültür sonuçlarına ve antibiyotik duyarlılık testlerine göre belirlenmelidir.

Elli yaş üzerindeki bir hastada gelişen bakteriyel menenjitte en az beklenen etken B) Neisseria meningitidis'tir. Neisseria meningitidis, genellikle daha genç popülasyonda (özellikle çocuklar ve genç yetişkinler) menenjit nedenidir. Yaşlı hastalarda bu bakterinin neden olduğu menenjit nadirdir.

Diğer seçenekler:

A) Streptococcus pneumoniae - Her yaş grubunda, özellikle yaşlılarda sık görülen menenjit etkenidir.

C) Listeria monocytogenes - Yaşlı hastalarda, bağışıklık sistemi zayıf olanlarda ve gebelerde menenjit etkeni olarak özellikle göz önünde bulundurulur.

D) Streptococcus agalactiae - Neonatal menenjit için önemli bir etken olmakla birlikte, yaşlı hastalarda da görülebilir.

E) Aerop gram negatif basiller - Özellikle hastane kaynaklı menenjitlerde ve yaşlı hastalarda Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae gibi gram negatif bakteriler etken olabilir.

Antibiyotik kullanımı nedeniyle komplikasyon riski taşıyan enfeksiyöz ishal etkeni C) Escherichia coli O157:H7'dir. Bu bakteri, enterotoksin üreten E. coli (EHEC) grubuna aittir ve antibiyotik kullanımı, özellikle hemolitik üremik sendrom (HÜS) riskini artırabilir. HÜS, ciddi bir komplikasyon olup, böbrek yetmezliğine yol açabilir.

Diğer seçenekler:

A) Campylobacter jejuni - Antibiyotik kullanımı genellikle önerilebilir, ancak hastalığın şiddetine göre değişir.

B) Salmonella enteritidis ve E) Salmonella Typhimurium - Genellikle antibiyotik kullanımı tartışmalıdır, bazı durumlarda kullanılabilir, ancak rutin olarak önerilmez çünkü hastalığın süresini uzatabilir veya taşıyıcılığa yol açabilir.

D) Yersinia enterocolitica - Antibiyotik kullanımı bazı durumlarda faydalı olabilir.

Campylobacter jejuni kaynaklı enfeksiyöz ishal tedavisinde en uygun antibiyotik seçimi B) Azitromisin'dir. Azitromisin, Campylobacter enfeksiyonlarında etkili bir makrolid antibiyotiktir ve genellikle ilk seçenek olarak önerilir.

Diğer seçenekler:

A) Trimetoprim-sulfametoksazol - Genellikle Campylobacter'e karşı etkili değildir ve direnç yaygındır.

C) Ofloksasin - Florokinolonlar arasında yer alır, ancak C. jejuni'ye karşı artan direnç nedeniyle daha az tercih edilir.

D) 3. kuşak sefalosporin - Campylobacter jejuni'ye karşı tipik olarak etkili değildir.

E) Metronidazol - Anaerobik bakterilere karşı etkili olduğundan, Campylobacter enfeksiyonlarında tercih edilmez.

Glukoz-6-fosfat dehidrogenaz (G6PD) enzim eksikliği olan hastalarda kullanılmaması gereken ilaç C) Primakin fosfat'tır. Primakin, G6PD eksikliği olan kişilerde hemolitik anemi riskini artırabilir.

Diğer seçenekler:

A) Meflokin - G6PD eksikliği olan hastalarda genellikle güvenli kabul edilir.

B) Kinin sülfat - Güvenli olarak kabul edilir.

D) Klorokin fosfat - G6PD eksikliği olan hastalarda genellikle güvenli kabul edilir, ancak dikkatli kullanılmalıdır.

E) Artemeter + Lumefantrin - Bu kombinasyon da genellikle G6PD eksikliği olan hastalarda güvenli olarak kabul edilir.

Akciğer enfeksiyonlarında kullanılmaması gereken antibiyotik E) Daptomisin'dir. Daptomisin, pulmoner enfeksiyonların tedavisinde genellikle etkili değildir çünkü akciğerlerde inaktive olur ve pulmoner surfaktan ile etkileşime girer. Bu nedenle, akciğer enfeksiyonları için diğer seçeneklere göre daha az tercih edilir veya hiç kullanılmaz.

A) Sefazolin - Genellikle cilt ve yumuşak doku enfeksiyonlarında kullanılır, ancak bazı durumlarda toplum kökenli pnömoni için de kullanılabilir.

B) Vankomisin - MRSA gibi gram pozitif bakterilere karşı etkili olup, hastane kaynaklı pnömonilerde kullanılabilir.

C) Teikoplanin - Vankomisine benzer şekilde gram pozitif bakterilere karşı etkilidir ve pnömoni tedavisinde kullanılabilir.

D) Linezolid - Özellikle MRSA'ya bağlı pnömonilerde kullanılır ve akciğerlere iyi penetrasyon gösterir.

Modifiye Centor skorunda bulunmayan kriter D) Öksürük olmaması'dır. Modifiye Centor skoru, Grup A Streptokoklara bağlı farenjit (Strep boğazı) tanısını koymak için kullanılır ve şu kriterlere dayanır:

Öksürük olmaması kriteri, orijinal Centor skorunda vardır, ancak modifiye edilmiş versiyonda bu kriter bulunmamaktadır.

Lenfadenopati ile seyreden ve zoonoz olan hastalık D) Leptospira enfeksiyonları'dır. Leptospirozis, hayvanlardan (özellikle kemirgenler, köpekler ve sığırlar) insanlara bulaşan bir bakteriyel enfeksiyondur ve lenfadenopatiye neden olabilir.

Diğer seçenekler:

A) Epstein-Barr virus enfeksiyonu - Zoonoz değil, insandan insana bulaşır.

B) Sitomegalovirus enfeksiyonu - Zoonoz değil, insandan insana bulaşır.

C) Kawasaki sendromu - Zoonoz değil, etiyolojisi tam olarak bilinmemekle birlikte bulaşıcı olmayan bir vaskülittir.

E) Treponema pallidum enfeksiyonları - Frengi (sifilis) olarak bilinir, zoonoz değil, insandan insana cinsel yolla veya doğum sırasında bulaşır.

Bu klinik ve laboratuvar bulguları ile en olası tanı E) Boğaz difterisi olacaktır. Corynebacterium diphtheriae, tellürit içeren besiyerinde kahverengi-siyah koloniler oluşturur ve gram pozitif basillerdir. Eksüdatif farenjit ve boyunda büyük lenfadenopatiler difterinin karakteristik bulgularındandır.

Diğer seçenekler:

A) Vincent anjini - Fusobacterium necrophorum ve diğer anaerobik bakterilerle ilişkilidir, farklı bir klinik tablo sunar.

B) Enfeksiyöz mononükleoz - Epstein-Barr virüsü ile ilişkilidir ve genellikle bakteriyel kültürde bu tür koloniler görülmez.

C) Adenovirus farenjiti - Viral bir enfeksiyondur ve bakteriyel kolonileri kültürde gözlemlenmez.

D) Haemophilus influenzae epiglottiti - H. influenzae gram negatif bir basil olup, tellürit besiyerinde bu tür koloniler oluşturmaz.

Bu belirtiler ve bulgularla uyumlu en olası etken B) Parvovirus B19'dur. Parvovirus B19 enfeksiyonu, çocuklarda "beşinci hastalık" (erythema infectiosum) olarak bilinir ve yetişkinlerde, özellikle kadınlarda, artritik semptomlara (eklem ağrısı, kızarıklık ve hassasiyet) yol açabilir. Döküntüler genellikle yüzde ("tokatlanmış yanak" görünümü), sırtta ve ekstremitelerde görülür.

Diğer seçenekler:

A) HIV - Döküntü ve eklem belirtileri HIV enfeksiyonunda görülebilir ancak bu belirtiler daha spesifik olarak Parvovirus B19 ile ilişkilendirilir.

C) Hepatit B virus - Eklem ağrılarına yol açabilir ancak döküntüler daha az yaygındır ve bu belirtilerle daha az uyumludur.

D) Hepatit C virus - Eklem ağrısı gibi semptomlara neden olabilir ama döküntü ve belirtilerin dağılımı Parvovirus B19 enfeksiyonuna daha çok benzer.

E) Coxsackievirus - Döküntü ve eklem semptomlarına yol açabilir ancak bu tür belirtiler genellikle daha farklı bir klinik tabloya sahiptir (örneğin, el-ayak-ağız hastalığı).

Köpek ısırığı ile ilişkili septik artrit vakalarında en olası etken E) Streptobacillus moniliformis'tir. Bu bakteri, köpeklerde ve kemirgenlerde bulunur ve "rat bite fever" (kemirgen ısırığı ateşi) olarak bilinen enfeksiyonun nedenlerinden biridir. Köpek ısırıkları sonrası da septik artrite neden olabilir.

Diğer seçenekler:

A) Capnocytophaga spp. - Köpek ısırıklarında enfeksiyona neden olabilir ama septik artrit için en olası etken değildir.

B) Eikenella corrodens - Tipik olarak insan ısırıkları ile ilişkilidir.

C) Haemophilus influenzae - Genellikle çocuklarda menenjit veya pnömoniye neden olur; köpek ısırığı ile septik artrit için ilk akla gelen değildir.

D) Listeria monocytogenes - Daha çok gıda kaynaklı enfeksiyonlarla ilişkilidir ve köpek ısırığı ile septik artrite nadiren neden olur.

Cerrahi alan enfeksiyonu (CAE) gelişme riskini azaltan faktörler arasında A) Laparoskop kullanılması bulunmaktadır. Laparoskopik cerrahi, geleneksel açık cerrahiye kıyasla daha küçük insizyonlar gerektirir, bu da enfeksiyon riskini azaltır.

Diğer seçenekler ise CAE riskini artırabilir:

B) Operasyon süresinin 2 saatten fazla olması - Daha uzun operasyon süresi, enfeksiyon riskini artırır.

C) Abdominal cerrahi - Abdominal cerrahi, enfeksiyon açısından daha yüksek risk taşıyabilir.

D) İşlem süresinin 75 persentilden fazla olması - Bu da operasyon süresinin uzunluğu ile ilişkilidir ve enfeksiyon riskini artırır.

E) American Society of Anesthesiologists (ASA) skorunun 3'ten fazla olması - Daha yüksek ASA skoru, hastanın sağlık durumunun daha kötü olduğunu ve enfeksiyon riskinin arttığını gösterir.

Ventilatör ilişkili pnömoninin önlenmesinde en etkili yöntemlerden biri D) Yatak başının 30-45 derece tutulmasıdır. Bu yöntem, aspirasyon riskini azaltarak pnömoni gelişimini önlemeye yardımcı olur.

A) Beslenmenin parenteral olarak uygulanması yalnızca belirli durumlarda gerekli olabilir ve VİP önlenmesinde spesifik bir etkinlik göstermemiştir.

B) Hastanın yatışta, influenza ve pnömokok aşılarıyla aşılanması genel olarak pnömoniye karşı koruma sağlayabilse de, ventilatör ilişkili pnömoninin önlenmesinde doğrudan bir önlem olarak kabul edilmez.

C) Ünitenin sürveyans sonuçlarına göre profilaktik antibiyotik uygulanması antibiyotik direnci riskini artırabilir ve VİP önlenmesi için genel olarak önerilmez.

E) Devamlı sedasyon uygulanması VİP riskini artırabilir, çünkü sedasyon hastanın öksürük refleksini azaltabilir ve aspirasyon riskini yükseltebilir.

Solunum (hava yolu) izolasyonu gerekenler: Tüberküloz, kızamık, su çiçeği, yaygın zoster enfeksiyonu, SARS, viral hemorajik ateşler (KKKA, ebola, lassa, marburg)

Damlacık izolasyonu gerekenler: Adenovirus*, İnfluenza*, Kabakulak, Parvovirus B19, Kızamıkçık, İnvaziv HİB, invaziv meningokok, farenks difterisi, boğmaca, Mycoplasma pneumoniae, kızıl, çoklu dirençli pnömokok enfeksiyonları, akciğer vebası

Temas izolasyonu gerekenler: Cilt difterisi, herpes simpleks, herpes zoster, impetigo, pediculozis (bit), scabies (uyuz), Viral hemorajik konjonktivit, kuduz, İnfluenza enfeksiyonu, Haşlanmış deri sendromu, bebek ve gençlerde akut solunum yolu enfeksiyonu (RSV, Adenovirus, Coronavirus), Viral/hemorajik enfeksiyonlar (Lassa, Ebola, KKKA)

Solid organ transplantasyonu uygulanan hastalarda görülen posttransplant lenfoproliferatif hastalık (PTLD) tablosu ile en güçlü şekilde ilişkilendirilmiş olan virüs Epstein-Barr virus'tür. Bu ilişki, PTLD'nin patogenezinde Epstein-Barr virüsünün majör bir rol oynadığını gösteren çeşitli çalışmalarla desteklenmektedir.

Francisella tularensis, tularemi adı verilen hastalığın etkenidir ve bu hastalık kene ısırığı yoluyla bulaşabilir.

Diğer seçeneklerdeki mikroorganizmalar kene ile bulaşmaz:

Bu hastada, böbrek transplantasyonu öyküsü ve immünosupresyon ilaçlarının (mikofenolat gibi) kullanımı ile birlikte, progresif BUN ve kreatinin yükselişi ve böbrek biyopsisinde distal tübüllerde sitopatik değişiklikler ve geniş intranükleer inklüzyonlar saptanması, BK virus ile ilişkili bir nefropatiyi işaret eder.

Akciğer transplantasyonu, doğrudan akciğerlerin enfeksiyonlara maruz kalması nedeniyle en yüksek risk taşır. Aspergillus sporları hava yoluyla taşındığı için akciğer nakli yapılan hastalarda bu mikroorganizmaya karşı yüksek duyarlılık mevcuttur.

Germ tüp testi, Candida türlerinin identifikasyonunda kullanılan bir laboratuvar testidir. Bu test, Candida albicans ve Candida dubliniensis gibi bazı Candida türlerinin kısa süreli hif (germ tüp) oluşturma yeteneğini değerlendirir. Tanıda spesifik bir özelliktir ve diğer Candida türlerinden ayrılmasını sağlar. Bu nedenle hızlı ve basit bir test olarak yaygın bir şekilde kullanılır.

Testin aşamaları şunlardır:

İmmunosupresif bir hastanın rekürren Clostridium difficile kolitinin tedavisinde tercih edilen oral Metronidazol'dur.

Fidaksomisin, makrolid antibiyotikleri grubuna aittir. Özellikle rekürren C. difficile enfeksiyonlarının tedavisinde kullanılır. Fidaksomisin, C. difficile'nin ürettiği toksinleri bloke ederek enfeksiyonun tedavi edilmesine yardımcı olur

Chlamydophila psittaci enfeksiyonunun tanısında sensitivitesi ve spesifitesi yüksek serolojik tanı yöntemi Mikroimmünofloresan (MIF) ile IgM testidir.

X'e bağlı geçen lenfoproliferatif sendromu olan hastalarda ciddi ve progresif seyir gösteren enfeksiyon Epstein-Barr virus enfeksiyonudur. Bu hastalarda Epstein-Barr virüsü (EBV) enfeksiyonu, ciddi mononükleozis, hemofagositik lenfositik histiyosit (HLH) ve lenfomaya yol açabilir

CD4 sayısı --- Mikroorganizma --- Profilaktik ilacın adı

< 200 --- Pneumocystis jirovecii pnömonisi (PCP) --- TMP/SMX

Tüylü lökoplaki lezyonları genellikle dilin yan taraflarında beyaz, tüylü veya kıllı görünümlü plaklar şeklinde ortaya çıkar. Lezyonlar ağrısızdır ve sıklıkla HIV enfeksiyonu olan kişilerde görülür. Epstein-Barr virüsü (EBV)'den kaynaklanır.

Plasmodium malariae tanısı koymak için periferik kan yaymasında trofozoitlerin eritrosit içinde band şeklinde görülmesi ve intraselüler hemazoin pigmentinin varlığına bakılır. Malarial pigment olarak da bilinir. Hemazoin, Plasmodium parazitlerinin oluşturduğu bir üründür ve bu pigment mikroskop altında koyu kahverengi veya siyah renkte görülür.

Corynebacterium minutissimum, gram pozitif bir bakteri olup, genellikle deri yüzeyinde bulunur. Bu bakteri, özellikle sıcak ve nemli bölgelerde enfeksiyon yapma eğilimindedir ve eritrazma adı verilen cilt enfeksiyonuna neden olur. Eritrazma, cildin katlantılı bölgelerinde kahverengi veya kırmızımsı lezyonlarla kendini gösterir ve daha çok diyabetik ve obez bireylerde yaygındır.

C. minutissimum, ultraviyole ışık altında kırmızımsı-turuncu floresans gösterir, bu da tanısında yardımcı olabilir. Tedavi genellikle antibakteriyel sabunlar ve topikal antibiyotiklerle yapılır.

Listeria monocytogenes, Gram pozitif, fakültatif anaerop, sporsuz, katalaz pozitif, hareketli ve eskülini hidrolize eden bir basildir.

Sporothrix schenkii, eritema nodozum'un bilinen etkenlerinden biri değildir

Eritema nodozum, genellikle bacaklarda görülen, ağrılı ve kırmızı renkli yumruların oluştuğu bir cilt hastalığıdır.

%60'ın sebebi bilinmiyor.

En sık görülen nedenlerden biri enfeksiyonlardır.

Enfeksiyon dışı nedenleri: Sarkoidoz, Ülseratif kolit, Crohn hastalığı, Behçet Hastalığı, İlaçlar (OKS, sülfonamidler, amoksisilin), Hepatit B aşısı, NHL, AML, Gebelik